Verslag van het zomerkamp van de Welpen in 2026 in Putten
Verslag van het zomerkamp van de Welpen in 2026 in Putten




In de zomer van 2022 is de Welpenhorde op zomerkamp geweest in het clubhuis van Scoutingvereniging Die Wiltgraeff, aan de Scheidingslaan in Wageningen. Met 17 Welpen en 6 leiding (helaas 1 minder dan gepland omdat Ikki ziek was), zijn ze naar het oude Egypte gereisd.
Onder leiding van archeoloog Mang ontdekten de Welpen de tijd van de farao’s. Helaas ging het de eerste dag al mis. De twee farao’s Kaa en Akela, die allebei beweren de enige echte farao te zijn, hebben daarover onenigheid en daarbij stoot farao Kaa een antieke vaas om, die breekt. Daardoor worden er vloeken losgelaten.
De farao’s zijn nu boos op elkaar en dat kan maar op één manier beslecht worden: een oud-Egyptisch pot levend stratego! Nadat de strijd gestreden is, is het tijd voor een lekker glaasje limonade. Dan komen de Welpen achter de eerste vloek: er waart een mummie rond op het kampterrein.
Gelukkig weten we hoe de mummie weer tot rust kan worden gebracht. De Welpen maken mummiebeeldjes met takken uit het bos en wol. Na het eten gaat Egyptisch hogepriester Hathi voor in een processie met de zelfgemaakte mummiebeeldjes, wierook en de vredesui. Daardoor wordt de mummie gekalmeerd en is het gevaar voor vandaag geweken.

De volgende dag begint al niet veel beter, want de leiding is getroffen door een ruzievloek. Om het gekibbel te kunnen verhelpen, moeten de welpen een natuurtocht lopen langs de botanische tuinen om helende kruiden te verzamelen die de vloek van de dag opheffen. Tijdens de mooie tocht door het Renkums Beekdal lukt dit gelukkig en aan het einde van de middag is alles weer koek en ei. Onderweg is er ook nog tijd om bij het bezoekerscentrum in de speeltuin pauze te houden.

Na een nachtje lekker te hebben geslapen, is het op de derde dag weer raak. Na het ontbijt wordt de horde door de volgende vloek getroffen. Dit keer is het een droogtevloek. Op het kampterrein komt geen water meer uit de kranen. Om het probleem op te lossen, gaan de Welpen water halen bij de oase en nemen er meteen een frisse duik in. Teruggekomen op het kampterrein, met het water van de oase, begint het water weer te stromen. Het water is zelfs zo overvloedig aanwezig, dat we vanavond ons eerste kampvuur mogen maken van het zomerkamp!



Een nieuwe dag, een nieuwe vloek. Zo begon de vierde dag van het kamp met een vloek over een wervelwind van insecten. Maar ook dit kwaad kon worden afgewend, en wel door vrienden met de insecten te worden. Daartoe gingen de Welpen ze thuis opzoeken: in het Bijenhuis. Daar aangekomen werden ze begroet door een echte imker, die ze kennis liet maken met de bijen en hielp bij het “snijden” van hun eigen potje honing. (Dat is het overzetten van de honing van een grote emmer in een potje.) Met hun eigen potje honing en een nieuwe vriendschap keerden de Welpen terug naar het kampterrein, waar de vloek van de dag weer was verdwenen.

Om dat te vieren, maakten ze samen een Egyptisch feestmaal en was het tijd voor de bonte avond bij het kampvuur! Onder luid gejuich “Vuur van Baloe!” ontsteekt Baloe het kampvuur en kan het spektakel beginnen: er is zang en dans, er worden moppen getapt, marshmallows geroosterd en er is een quiz.


Op de laatste ochtend van het kamp maakt iedereen zich klaar om weer naar huis te gaan. Wacht even, niet iedereen is er… Akela is verdwenen. Om deze laatste vloek op te heffen, maken de Welpen hun eigen vuurtjes en met resultaat: Akela is op tijd terug voor het einde van het kamp en de vloeken zijn voorbij!


Lang geleden….
Het is 16 april 1949 als ik voor het eerst bij De Geuzen kom om eens te kijken bij de welpen. De horde kwam bijeen in een kelderruimte van het gebombardeerde Diaconessen Ziekenhuis boven aan de Lawick van Pabststraat.
Ik mocht die middag meedoen en Raksha Schortinghuis deelde mij in bij het bruine nest. De gids daarvan was Frits Berends. Hij zal toen 10 jaar oud zijn geweest. Wij woonden bij elkaar in de buurt op de Hoogkamp
Het bruin nestdriehoekje kreeg ik bij mijn installatie op 14 mei opgespeld. Frits heeft me bij hem thuis geholpen om de vaardigheden voor de eerste ster (=één oog open) onder de knie te krijgen. Nadat hij naar de verkenners ging zagen we elkaar niet meer en verliet hij De Geuzen
Omstreeks 1960 heb ik het nestdriehoekje zelf op mijn kampvuurmantel genaaid.
Waar zou Frits gebleven zijn? Een jaar of 10 geleden zocht ik eens op internet en vond ik zijn naam over en artikel van het Lorenzmonument in Sonsbeek en mailde hem deze foto. “Mag ik die gebruiken bij mijn lezingen” antwoorde hij.
Eind oktober 2023 mailde hij: “Gisteren kwam ik na jaren de interessante correspondentie met jou tegen. Werkt dit email adres nog?”
Medio november belde hij. Na ruim 70 jaar spraken we bijna een uur met elkaar!
IPPECAQUANA (bericht uit Weest Paraat 1950 nr 5)
Voor de eerste maal zullen op 3 Juni 1950 alle welpen van Nederland (zowel NPV als VKJB) meedoen aan eenzelfde jacht.
Door de Nationale Welpenjacht ter ere van ons 40-jarig bestaan te spelen in het eigen district, wordt de mogelijkheid geschapen, dat werkelijk alle Nederlandse welpen mee kunnen doen
en het is verheugend, dat de jacht samen gejaagd zal worden door welpen van de V.K.J.B. en N.P.V.
In alle districten heerst grote activiteit en is er een prettig samenwerken tussen Oude Wolven en hun A.D.C.-Welpen om alle materiaal voor de 3 juni Jacht klaar te maken. Poeliers en kippenboeren zullen nog nooit zoveel verzoeken hebben ontvangen om veren als in deze Meimaand, waarin elke Nederlandse horde materiaal aan het maken is om zo goed mogelijk bij de Indianenschouw op 3 Juni voor de dag te komen. U zult ontdekken, hoe leuk het is om tooien, tomtoms, pijlenkokers, schilden, pijlen en Indianenpakken te maken van vrijwel waardeloos materiaal.
Ook moeten natuurlijk de liedjes van tevoren worden doorgenomen. Bij het ter perse gaan van dit nummer van Weest Paraat zijn nog niet van alle horden totemleren ontvangen. Geen totemleer ingestuurd, betekent geen totemleer ontvangen op 3 Juni!
Foto’s van de jacht „Ippecaquana”. 15 Nederlandse welpenleid(st)ers zullen namens de Nationale Padvindersraad Nederland vertegenwoordigen op de Internationale. Welpenleid(st)ersconferentie, die van 31 Juli tot 5 Augustus te Edinburgh gehouden wordt. De Nederlandse delegatie zal graag tentoonstellingsmateriaal (originele transportabele handenarbeid, welpenlogboeken en foto’s) meenemen.
Over de Nationale Jacht „Ippecaquana” zal een logboek worden samengesteld, met foto’s van de verschillende districtsjachten, eventueel krantenverslagen.
Evenals voor de welpen van de B.E.-horden, die in ziekenhuizen en sanatoria of thuis liggen, is er een mogelijkheid voor die welpen van Uw horde, die al enige tijd ziek liggen, om met „Ippecaquana” mee te doen. Deze aanvrage moet vóór 20 Mei geschieden bij Akela Lind, Zeestraat 76, Den Haag. Het is wel de bedoeling, dat een Oude Wolf dit spel op 3 Juni met de zieke welp speelt en het bijbehorend verhaal vertelt.
Bij het afscheid van Akela Bep Dormits – Menco, op 27 november 1976,
kreeg zij een album aangeboden met beschreven herinneringen en foto’s over de 25 jaar die zij bij Scouting in Eibergen, Deventer en sinds 1967 bij De Geuzen als leidster zeer actief was.
Van de door haar geleide Geuzen horde-zomerkampen en enkele andere activiteiten zijn de foto’s in dit bericht bijeengebracht

Zomerkamp 1967 te Zeist



Zomerkamp 1968 te Apeldoorn







Zomerkamp 1970 te Zeist






Zomerkamp 1971 te Otterlo


Zomerkamp 1973 Vorden







Zomerkamp 1974 te Doorn







Zomerkamp 1975 te Lochem




Zomerkamp 1976 Maarsbegen





Twee personen werden verblijd met de Ridderorde van de Groene Kousenband !
Bep Dormits en Hans Kappert



Instaleren, instaleren en nog eens instaleren.
Hoe vaak zou Bep dat wel gedaan hebben?


Arnhemse Verkenner het beste in het land
in actie „Heitje voor Karweitje”
3 juni 1952 Nijmeegs Dagblad

De Maarten van Rossum-padvindersgroep te Arnhem, viel Zaterdagmiddag een grote eer te beurt, toen de hoofdcommissaris van de N.P.V., mr. J. M. Ravesloot een van haar jeugdige verkenners wegens zijn bijzondere verdiensten voor de troep huldigde.
Het betrof hier de twaalfjarige Frans van Stalborch uit de Rijnstraat, die de beste individuele prestatie van alle Nederlandse padvinders heeft geleverd tijdens de actie „Een heitje voor een karweitje”. Frans van Stalborch verrichtte niet alleen de meest gevarieerde werkzaamheden, maar „verdiende” voorts in één enkele week een totaalbedrag van ƒ 72,70.
De korte huldigingsplechtigheid vond plaats in het troephuis aan de Beekhuizenseweg te Velp. De Maarten van Rossumgroep stond rond de vlaggenmast opgesteld, toen de H.C. door de districtscommissaris, dr B. G. van Griethuysen werd welkom geheten. Deze vond het voor de troep een hele eer, dat de H.C. persoonlijk aanwezig heeft willen zijn.
Mr. Ravesloot zeide steeds goede berichten over de Maarten van Rossumgroep te vernemen. Het gedegen werk van de groep is meermalen op de voorgrond getreden. Het verheugde
spreker dan ook bijzonder, een van de jeugdige verkenners uit deze groep te kunnen huldigen voor een prestatie, die het nodige respect afdwingt. Ook de groep zelf heeft zich inde actie uitstekend gehouden. De hoofdcommissaris wees nog eens op het belang van de naleving van de padvinderswet. Het is niet zo eenvoudig om deze tot uitvoering te brengen. Toch mogen we nooit vergeten om datgene wat er in verankerd ligt na te komen, aldus mr. Ravesloot. Onze grote plicht om anderen steeds behulpzaam te zijn, mogen geen enkele omstandigheid verzaken. Daarmede staat hij verreweg aan de spits.
De hoofdcommissaris riep Frans van Stalborch naar voren te komen en overhandigde hem een fraaie shelter als geschenk, alsmede een bewijs voor een vliegtocht vanaf Soesterberg. Uit het lijvige rapport van verdiensten van deze Arnhemse verkenner bleek, dat hij nabij het Arnhemse station werkzaam geweest is. o.m. vele reizigers met hun koffers geholpen.
De leider van de verkenners, hopman Folmer, bood de hoofdcommissaris een bus echte Arnhemse meisjes aan als bewijs van waardering van diens bezoek. Met een drieweg hoera op het welzijn van de H.C. werd de plechtigheid besloten.
Frans van Stalborch kwam toevallig met De Geuzen in contact doordat hij in september 1957 naar de Uitgebreid Technische School (Spijkerstraat hoek Schoolstraat) ging. De school was in 1956 gestart. In 1957 werden veel jongens toegelaten waardoor er parallelklassen gevormd werden.
Frans kwam in E(lectro)1A. In E1B zaten o.a. Carol van den Hoorn en Tim Krooneman. In het voorjaar van 1958 ging Tim met zijn patrouille de Houtduiven naar de Districtswed-strijden. Daar trof hij ook Frans, PL van de Veluwse Verkenners en klasgenoot Carol, PL van de Arnhemse Padverkenners!
Doordat zowel De Geuzen welpenhorde als de verkennerstroep dat jaar een tekort aan leiding hadden, vroeg Tim aan Frans of hij misschien in beide zomerkampen kon assisteren. Dat wilde hij wel doen!


1958 Zomerkamp te Ugchelen. Welpenhorde De Geuzen
Staande rij vlnr: Carl Visscher, ?, Gerda Addink, Sytze Tuininga, Frans van Stalborch, Henk Bongers, Johan Markus, Willem de Heer, Jos Bokkelkamp, Lien Damhaar, ?,Onno Dekker,?, Lien Duisterwinkel-Menkhorst, ?,?.
Voorste rij vlnr: Carl Jibben,?,Jaap Purmer, ?,?, Steven Scheffers, ?,?, Han te Selle, Kees Purmer, Chris Schönthaler, ?
Max Nathans herinnerde zich dit over “Heitje voor een Karweitje.
Hij en zijn broers wonen in Israel
In de jaren omstreeks 1950 was er een nationaal padvinders project in Nederland met de naam “Heitje voor een karweitje” (een heitje was oorspronkelijk een Bargoense woord. Het is een verkorting van heitbas (‘vijf stuivers’) Een heitje was dus 25 cent en werd meestal aangeduid als “een kwartje” (een kwart gulden)
Tijdens de Paasvakanties trokken de welpen, de verkenners, voortrekkers, leiders en leidsters en zelfs commissarissen er één dag op uit om KARWEITJES voor een HEITJE te verrichten
De bedoeling daarvan was om wat extra’s te kunnen doen (behalve elke dag de goede daad) door geld te verdienen voor je groep. Aangezien er veel padvinders waren die allemaal klusjes wilden doen, moest je wat origineels bedenken.
Ik had dit idee : dat bleek een goede bron van inkomsten te zijn.
Mijn broers Alex en Bram en ik (alle drie Geuzen) gingen op Zaterdag naar de fietsen-stalling op het Velperplein bij Vroom en Dreesman (foto ca. 1960, V&D links met 5 ramen)

Met behulp van een busje witte verf en een kwastje schilderden we de onderste 30 cm van het achterspatbord van de fiets weer keurig wit en pasten ook op de fietsen terwijl de mensen aan het winkelen waren.
Het witte spatbord verdween door het succes van de fietsreflector. De overheid schaft het witte spatbord voor fietsers per 1 januari 1995 af. Het is niet meer nodig, vindt minister Maij-Weggen, om naast een achterreflector ook een dertig centimeter lang “wit staartje” op de fiets te hebben

1. Akela Lien Menkhorst, 2. Bagheera Maaike Nooijen, 3. Baloe Pim te Wechel, 4. Kees van Rijn, 5?, 6?, 7. Wolfert van Leeuwen, 8?, 9?, 10. Jan Stigter, 11. Roel Meesters, 12?, 13?, 14?, 15. Hans Niemantsverdriet, 16?, 17?, 18?, 19. Herman Waller20?, 21?, 22?, 23?, 24 Rob Fluit, 25?, 26. Gerben Venema, 27. Carl Visscher, 28. Chris Schönthaler, 29?, 30?, 31 Willem de Heer, 32 Sietze Tuininga, 33?.
Na een voor veel welpen korte nacht begon de dag alweer vroeg met de ochtenddisco van de bevers, waar veel welpen zich bij aansloten.


Finn met een rups
Om acht uur zaten we aan het ontbijt. Het was feest, want Hidde was jarig!
Daarna begonnen we aan de Welpolympische Spelen met op het programma speerwerpen, badminton, touwtrekken, en elastiekrennen. Na een beker limonade deden we tot de lunch levend jeu-de-boule.






’s Middags na een late lunch deden we wat rustiger aan en kon je kiezen tussen een aantal rustige activiteiten, groente snijden voor in de soep met Akela, armbanden knopen met Kaa, of spelletjes doen, Donald Ducks lezen, of tekenen. Het was zo stil, dat we een welp die de nacht ervoor nog over het terrein rende, slapend aantroffen in zijn tent.



De langste fruithagel!
Dit was het laatste avondmaal voor de bevers, dus aten we friet met een frikandel.

Winnaars!


Bij het kampvuur werd het volgende verdiende onderdeel van de Vikingboot gepresenteerd: het boegbeeld!


Willem (boven) met Tux
Vandaag begonnen we de dag met een tocht te lopen naar het zwembad in Delden, waar we de hele ochtend mee bezig waren. Dat ging niet vanzelf, de route was voor een deel in runen-geheimschrift en bestond voor een ander deel uit Vikingpoppetjes die bij elk kruispunt de weg wezen. Onderweg heeft Trevor een kwartje uit 1942 gevonden op straat!




Zo gaat ie goed, zo gaat ie beter!
In het zwembad had iedereen het zo leuk, dat de leiding geen tijd had om foto’s te maken. Terug van het zwembad was iedereen moe, en ging rustig lezen of spelletjes doen, of met Kaa en bever Manon verder armbanden knopen.

De oudste welpen mochten mee helpen koken, we aten wraps.



Na een vuur was het tijd om te gaan slapen.

De welpen gaan dit jaar in juli op kamp naar Beckum (naast Hengelo) op scoutingkampeer-terrein Beundersveld. Het thema is vikingen.
De bevers en de welpen delen het kampterrein, de welpen zijn er van maandag tot en met vrijdag en de bevers van maandag tot en met woensdag.
Vandaag is de leiding aangekomen op het Beundersveld. Ook is er al begonnen met het opbouwen van de tenten en stond er na een retourtje Arnhem ook de partytent. Hier zal het hele kamp in worden gekookt.

(vlnr: Sander, Emmy)
(vlnr: Emmy, Lilian)
Ook heeft alle leiding zijn eigen tent opgezet. Alle leiding slaapt dit jaar apart van elkaar in verband met het coronavirus.
Vandaag is er verder gegaan met opbouwen, de vendeltent, het helikopternet en de bever tipitent zijn allemaal opgezet. Ook is er een geiser van thuis aangesloten zodat er ook warm gedoucht kan worden. Ook is er verlichting opgehangen in de kooktent zodat er tot diep in de nacht kan worden afgewassen.
Verder was het aan het einde van de dag vrij regenachtig. En is onze materiaaltent ondergelopen.




Maandag ging vroeg de wekker af voor alle leiding. De bevers kwamen al om 10.00 uur en de welpen tussen 10.30 en 13.00 uur in tijdslots.
Alle leiding is dit jaar verkleed in viking thema!





De dag begon met een lekker lunchbuffet en is er geopend. Erna hebben wij na een rondleiding van Hathi gekregen over het hele terrein. Na deze rondleiding is er een postenspel gespeeld.



